Brugklas? Een moeder vertelt!

Brugklas? Een moeder vertelt!

Het einde van het schooljaar nadert. Voor de kinderen in groep 8 nadert niet alleen het einde van het schooljaar, maar ook het einde van hun basisschooltijd. Ik merk aan de kinderen in de praktijk dat het nu toch wel spannend wordt. Ze gaan straks afscheid nemen van hun oude vertrouwde school en van hun klasgenootjes. Na de zomervakantie gaan ze elk naar hun eigen nieuwe school en klas. Heel spannend, want zal de school wel leuk zijn, zouden de kinderen in de klas leuk zijn en ook heel belangrijk, zouden de kinderen in de klas mij wel leuk vinden?

Gelukkig staan de kinderen in de praktijk er niet alleen voor. Wanneer zij een probleem ondervinden op de nieuwe school, krijgen zij direct hulp van ons. Kinderen en ouders die geen begeleiding krijgen, staan er wel alleen voor. Voor hen is het zaak zelf goed op hun kind te letten. Zeker in de eerste periode op het voortgezet onderwijs. De overgang van basisschool naar voortgezet onderwijs lijkt zo vanzelf, maar voor sommige kinderen is het dat niet. Juist kinderen waar je geen problemen voorziet, kunnen al heel snel in de problemen zitten. Denk dan vooral niet dat het vanzelf wel goed komt. Dat is helaas vaak niet het geval. Zie je als ouder een verandering in je kind of zie je dat je kind het moeilijk heeft? Wacht dan niet met hulp inschakelen. Op tijd hulp inschakelen, kan heel veel leed voor je kind voorkomen.

Elk schooljaar krijg ik kinderen in de praktijk die in de eerste periode op het voortgezet onderwijs al zijn vastgelopen. Dit kan komen doordat ze de schoolse vaardigheden als plannen, leren ‘leren’ of het organiseren van het huiswerk niet genoeg beheersen. Je ziet ook gebeuren dat kinderen die op de basisschool goed in de groep lagen, in de nieuwe klas helemaal niet goed in de groep liggen. Zij worden gepest door hun klasgenoten. Wat de oorzaak ook is, het gevolg is vaak faalangst. Deze faalangst kan zich heel snel ontwikkelen als er iets niet goed gaat op het voortgezet onderwijs. De kinderen kunnen last hebben van angst voor het maken van huiswerk, het maken van toetsen, het houden van spreekbeurten of het maken van contact met de andere kinderen. Deze angst is zo groot dat zij zich er letterlijk ziek van kunnen voelen. Hoofdpijn, buikpijn, misselijkheid en zweethanden voor ze naar school moeten of voor ze een toets moeten maken, zijn symptomen die er allemaal bij horen. In het ergste geval wil het kind niet meer naar school. 12Fly biedt hulp aan deze kinderen in de vorm van een faalangsttraining. Ik mag jullie een stuk laten lezen over dit onderwerp en de faalangsttraining dat is geschreven door een moeder.

Ik had een puber met faalangst!

De eerste paar maanden op het voortgezet onderwijs leek het goed te gaan met mijn zoon. Na een paar maanden merkte ik dat zijn prestaties minder goed werden. Hij klaagde over hoofdpijn en buikpijn als het tijd werd om naar school te gaan. Ik probeerde hier met hem over te praten maar hij zei dat er niets was. Ik heb school gevraagd hem in de gaten te houden omdat ik het idee had dat het niet goed ging met mijn zoon. Zij trokken aan de bel toen mijn zoon niet op school verscheen. Ik heb hem die avond aangesproken op het spijbelen maar de volgende dag verscheen hij weer niet op school.

Die avond heb ik hem gedwongen mij te vertellen wat er aan de hand was. Al snikkend vertelde hij dat hij door andere kinderen in de klas werd gepest. Hij ging niet meer naar school omdat hij niet meer durfde. In zijn beleving was inmiddels heel de klas, de leerkrachten en de school tegen hem. Alles wat er op school tegen hem werd gezegd, voelde voor hem als pesten. Hij had geen vertrouwen meer in zichzelf, zijn klasgenoten, de leerkrachten en school.

Uit het onderzoek van 12Fly bleek dat mijn zoon in een paar maanden tijd faalangst had ontwikkeld. Zij zijn hem toen gaan begeleiden met een faalangsttraining. Langzaam merkte ik dat hij weer wat zelfvertrouwen kreeg. Het was een lange weg maar zeer de moeite waard. Na afloop van de training had ik een totaal ander kind. Een kind dat zijn zelfvertrouwen weer terug had en dat voor zichzelf op durfde te komen.

We zijn nu precies een jaar verder en mijn zoon gaat fluitend naar school. Zijn resultaten zijn voortreffelijk en hij heeft vrienden in zijn klas. Zegt iemand iets vervelends tegen hem dan haalt hij zijn schouders op en lacht erom.