Die vervelende hangjeugd!?

Die vervelende hangjeugd!?

Mijn kinderjaren vulden zich met school en buitenspelen. In mijn pubertijd ging het eigenlijk niet anders. Ik kon goed leren dus aan school was ik, buiten de schooluren, niet veel tijd kwijt. De overige tijd bracht ik graag buiten door met vrienden en vriendinnen. We hebben veel met elkaar gedeeld, ja ook dingen gedaan die niet mochten, maar vooral veel lol met elkaar gehad. Wat betreft de kinderen en jongeren is er niet zo erg veel veranderd. Veel kinderen spelen nog graag buiten en jongeren zoeken elkaar nog steeds buiten op om lol te hebben. Het belangrijkste verschil voor mij is dat ik nu weet dat ze niet alleen lol hebben, maar zo vreselijk veel leren!

Jongeren in de pubertijd zijn op zoek naar hun eigen identiteit. De jongeren kijken niet meer naar ouders en leerkrachten, maar naar hun vrienden. De vriendengroep geeft steun in het ontwikkelen van die identiteit. Binnen de groep oefenen de jongeren sociale- en communicatieve vaardigheden. Ze leren naar elkaar te luisteren en hun eigen mening te vormen en te geven. Met elkaar leren ze conflicten oplossen en met hun emoties omgaan. Ze ontdekken dat hun eigen gedrag reacties oproept bij anderen en dat de gevolgen daarvan niet altijd even leuk zijn. Met elkaar lossen de vrienden problemen op. Ze zoeken zowel hun eigen grenzen als de grenzen van ouders en overheid op en gaan ook weleens over die grenzen heen. Dit alles zorgt voor een sterke onderlinge band en geeft een gevoel van veiligheid binnen de vriendengroep. De vriendengroep helpt op deze wijze de jongeren in hun persoonlijke ontwikkeling en in hun omgang met anderen.

Ik hoor en zie nog weleens reacties van volwassenen die er niet zo goed tegen kunnen dat met name de jongeren het naar hun zin hebben buiten. Zij vinden dat de vrienden elkaar maar thuis bij hun ouders moeten ontmoeten. Er zijn ook ouders die liever niet hebben dat hun kind op straat rondhangt en stellen voor dat de vrienden elkaar bij hun thuis ontmoeten. Voor een keer vinden de jongeren dat heus niet erg, maar dat gaan zij niet elke dag doen. Jongeren zijn zich aan het losweken van hun ouders. Zij willen niet meer onder controle staan van hun ouders en hun eigen weg zoeken. Dit doen zij het liefst met hun vrienden buiten het gezichtsveld van hun ouders. De ‘hangplek’ is dan de plek waar zij naar toe kunnen wanneer zij daar zin in hebben.

Die ‘hangplek’ is eigenlijk een plek waar de jongeren heel veel leren over zichzelf en over hoe je met elkaar omgaat in de samenleving. Vele opa’s, oma’s en ouders zijn de jeugd van nu voorgegaan en hebben ook buiten ‘rondgehangen’, al noemden we dat toentertijd nog niet zo. Het overgrote deel heeft daar veel van geleerd en is goed terecht gekomen. Misschien moeten wij volwassenen vaker terugdenken aan onze eigen jeugd. Aan de lol die we toen hebben gehad, maar zeker ook aan wat we toen hebben geleerd. Ik hoop dat we dan de jeugd van nu en de toekomstige jeugd de kans geven zichzelf te ontwikkelen op een manier die past bij de jeugd. Doen we dat niet dan zou het zo maar eens kunnen dat wij de ontwikkeling van de jongeren in de weg staan!