Ik ben gewoon te dom voor deze school!

Ik ben gewoon te dom voor deze school!

Aan het eind van de middag krijg ik een mail binnen van een moeder. De wanhoop spat van mijn laptopscherm af. De moeder schrijft dat haar zoon, we noemen hem even Kevin, in de brugklas zit. Kevin is vanaf het begin in de brugklas heel trouw in het maken en leren van zijn huiswerk. Hij zit uren aan zijn huiswerk, maar zijn cijfers zijn vaak onvoldoende. Moeder helpt Kevin zijn huiswerk te plannen en overhoort hem als hij heeft geleerd. Zij weet daardoor dat Kevin alles wat hij voor repetities moet leren, goed kent. Hoe kan het dan toch dat hij voor zijn repetities op school geen voldoende kan halen? Kevin is inmiddels zo gefrustreerd dat elke poging van moeder om hem te helpen, uitloopt op ruzie. In zijn woede roept hij dat hij het toch niet kan en dom is. Daarna trekt Kevin zich terug en zegt niets meer.

Moeder en zoon schreeuwen om hulp. Moeder via haar mail en Kevin door zijn gedrag. Ouders en kinderen die hulp nodig hebben, verdienen het dat zij zo snel mogelijk geholpen worden. Ik mail dan ook direct terug om voor dezelfde week een afspraak te maken met moeder en zoon voor een intakegesprek.

Het intakegesprek vindt plaats bij Kevin thuis. Hij is dan in zijn eigen veilige omgeving als hij kennis moet maken met een vreemde vrouw, waarvan wordt gezegd dat zij hem wel kan helpen. Als ik binnenkom, zie ik een verdrietig mannetje aan de keukentafel zitten. Om het ijs een beetje te breken, praten we onder het genot van een kopje thee over koetjes en kalfjes. Als Kevin een beetje losser komt, vraag ik hem of hij mij zelf wil vertellen wat er toch allemaal aan de hand is. Kevin vertelt dat hij er niets van snapt. Op de basisschool hoefde hij nooit iets te doen, hij onthield wat de meester vertelde en dan wist hij het. Nu leert hij elke dag heel lang en haalt alleen maar onvoldoendes. Als mama hem overhoort, weet hij alles, maar als hij op school zijn repetitie krijgt, weet hij niets meer! Er achteraan zegt hij:” Ik ben gewoon te dom voor deze school”! Ik vertel Kevin dat zijn verhaal mij verteld dat hij helemaal niet te dom is voor deze school. Hij is juist heel slim, maar dat is gelijk zijn probleem. Doordat Kevin nooit heeft hoeven leren op de basisschool, heeft hij ook niet geleerd hoe hij zijn huiswerk moet plannen en leren!

Door het gesprek met Kevin en de mail van moeder heb ik al een aardig idee wat de oorzaken kunnen zijn voor Kevin zijn problemen. Ik laat moeder een paar vragenlijsten invullen die de oorzaken goed in kaart brengen. Binnen een week kan ik Kevin en zijn ouders vertellen dat Kevin last heeft van faalangst, niet in taal maar in beelden denkt en dat de executieve functies die Kevin nodig heeft om zijn huiswerk te plannen en te leren niet goed zijn ontwikkeld. Gelukkig kan ik ook vertellen dat Kevin met de juiste begeleiding deze problemen kan overwinnen, zodat de problemen die hij nu ervaart met het maken en leren van zijn huiswerk straks tot het verleden behoren.

Het is een paar weken voor de zomervakantie en het is eigenlijk al duidelijk dat Kevin niet overgaat naar het tweede jaar. Toch wachten we niet met begeleiden tot na de zomervakantie. Voor de vakantie kan Kevin al werken aan zijn faalangst. Hij krijgt inzicht in de emoties, lichamelijke klachten en negatieve gedachten die hij heeft door zijn faalangst. Naast de faalangst leert Kevin ook al hoe hij woordjes van vreemde talen makkelijker kan onthouden en hoe hij grote lappen tekst van bijvoorbeeld geschiedenis makkelijker kan leren en onthouden. Na de zomervakantie leert Kevin hoe hij zijn huiswerk beter kan plannen, oefent Kevin verder met het leren van vreemde woordjes en lappen tekst en leert hij zijn negatieve gedachten omzetten in positieve gedachten.

Het grote voordeel dat Kevin na de zomervakantie heeft, is dat hij direct succeservaringen gaat halen met plannen en leren. Dit zorgt ervoor dat het voor hem gemakkelijker wordt zijn ‘ Ik kan het niet’ gedachten om te zetten in ‘Ik kan het wel’ gedachten!

Het klinkt natuurlijk allemaal leuk wat ik hier schrijf, maar hoe ervaren Kevin en zijn ouders de begeleiding van 12Fly eigenlijk?

 

Ouders:

Voor ons was het vooral een gevoel van opluchting. Opluchting, omdat wij ¾ jaar alles uit de kast hebben getrokken voor onze zoon, die wij zo zagen worstelen en niets van wat wij probeerden leek de manier van werken voor hem te zijn. Dit had zijn weerslag op het complete gezin.

Opluchting dat wij begrepen werden en niet gek waren kregen wij direct bij 12Fly. Een stukje hulp en ondersteuning waardoor de druk bij Kevin anders werd en daardoor automatisch ook bij de rest van het gezin. Zeker, ook al was het te laat voor dit schooljaar, toen wij zagen dat hun manier van aanpak bleek te werken. Vol goede moed gaan wij, met de ondersteuning van 12Fly, het nieuwe schooljaar in.

 

Kevin:

Allereerst voelde ik mij begrepen en was daar erg opgelucht over.

Bij Jolanda leerde ik dat het heel belangrijk is om georganiseerd te gaan werken. Daarvoor kreeg ik allerlei handvatten en dat werkt erg goed. In plaats van dat ik eerst een half uur moet zoeken naar boeken of ’s morgens nog dingen kwijt ben, heb ik alles klaar liggen. Hierdoor heb ik minder stress en gaat alles gemakkelijker.

Ik blijk veel in beelden te denken en heb daar ook manieren voor aangeleerd hoe ik beter kan leren. Als je ziet dat je dan vooruitgang krijgt in je leerwerk, word je heel blij en krijg je positievere gedachten over het leren en maakt dat het leren minder negatief.

Ik werk met Jolanda ook nog aan mijn faalangst, maar dat kon ik op deze korte termijn nog niet veranderen, daar werken we nog aan. Door de structuur die ik nu heb, ben ik rustiger en papa en mama ook en hebben we een stuk minder ruzie, wat ook heel fijn is!