februari: Verwachtingen!

Verwachtingen!

Hier is dan eindelijk de blog van februari. Door de griep, het vele werk  en ook een beetje expres stond de blog niet eerder online. Jullie verwachten van mij dat de blog de eerste van de maand online staat. Ik heb gezien dat er op de facebookpagina volgers rond die datum hebben gekeken op de pagina. Op de site hebben ook mensen gezocht naar de blog. Ik heb geen idee wat jullie dachten toen jullie de blog niet konden vinden. Misschien waren er wel mensen teleurgesteld of zelfs boos. Dat is het nare gevolg van het hebben van verwachtingen. Wanneer er niet aan die verwachting wordt voldaan dan heeft dat gevolgen die niet prettig voelen. Voor diegene die aan de verwachtingen moet voldoen, voelt het ook niet prettig als diegene niet aan de verwachting van de ander kan voldoen. Ik baalde vreselijk dat ik doordat ik ziek in bed lag de blog niet op tijd op de site kon hebben staan. Gelukkig kan ik dan bedenken dat het heel vervelend is, maar dat het niet anders is. Hoe anders is dat voor kinderen die aan de verwachtingen van hun ouders proberen te voldoen.

 

Vanaf dat onze kinderen worden geboren, hebben we verwachtingen van onze kinderen. De eerste jaren voldoen de meeste kinderen wel aan de verwachtingen van hun ouders. Wanneer onze kinderen naar school gaan, verwachten ouders dat de kinderen het goed doen op school. En dan komt het moment waar veel ouders op dit moment mee te maken hebben. Er moet een school voor voortgezet onderwijs gekozen worden, want je kind zit in groep 8. Ik hoor soms ouders en leerkrachten dingen zeggen waar ik van schrik.

Ik heb laatst van een paar scholen de open dagen bezocht. Tijdens zo’n open dag lopen er heel veel ouders met hun kind door de school. Zij stellen vragen aan de aanwezige leerkrachten. Op een gegeven moment hoorde ik een ouder tegen een leerkracht zeggen dat hun kind minimaal Havo moest gaan doen, want het VMBO daar zaten de kinderen met raar gedrag. Daar wilden deze ouders hun kind niet tussen hebben. De logische vraag van de leerkracht was welk niveau de basisschool adviseerde voor hun kind. Het antwoord van de ouders schokte mij. Het voorlopig advies van de basisschool was VMBO T, maar zij verwachten van hun kind dat hij zijn best ging doen en de Havo ging halen. De leerkracht gaf de ouders gelijk. Zij moesten het hoogst mogelijke van hun kind verwachten. Als het voorlopig advies VMBO T was, moest Havo ook lukken.

Door dit te verwachten wordt er een verschrikkelijke druk op dit kind gelegd. Verwachtingen voelt voor een ieder als moeten en dus ook voor kinderen. Dit kind zal onder grote druk moeten presteren op een niveau dat het eigenlijk niet aankan. De gevolgen hiervan kunnen desastreus zijn voor dit kind. Dit kind weet wat zijn ouders van hem verwachten en hij heeft het gevoel dat hij aan deze verwachting moet voldoen. Moeten is niet hetzelfde als willen. Willen geeft kinderen een positieve boost om hun best te doen, maar moeten geeft druk. Deze druk zorgt er voor dat het kind stress ervaart tijdens het leren en tijdens het maken van toetsen. Hij moet tenslotte goede cijfers halen om aan de verwachting van zijn ouders te voldoen. De stress die hij voelt om goed te presteren, zorgt er juist voor dat hij helemaal niet goed presteert. Het gevolg zal zijn dat dit kind de Havo niet gaat halen en terug moet naar VMBO T. Dit zal voor hem voelen als falen en hem heel verdrietig maken.

Dit willen wij ouders toch niet voor ons kind? Wij kunnen dit voorkomen door onze verwachtingen aan te passen aan de mogelijkheden en capaciteiten van onze kinderen. Elke ouder wil tenslotte dat zijn kind gelukkig is en daar moeten wij zelf dus ook iets voor doen!