Dit gun je toch geen kind!

Dit gun je toch geen kind!

Na het opstarten van de praktijk, raak ik in gesprek met een kennis over mijn werkzaamheden en wat ik wil bereiken met de praktijk.  Zij vraagt mij of ik misschien iets kan betekenen voor de zoon van een vriendin van haar.  Na het verhaal van Joey, dit is niet zijn echte naam, te hebben gehoord, adviseer ik haar moeder contact met mij te laten opnemen. Het verhaal van Joey is precies de reden waarvoor ik ben gestart met de praktijk.

Als ik Joey leer kennen is hij 13 jaar. Joey heeft een autistische stoornis. Hij heeft op een gewone basisschool gezeten en nu zit hij in de tweede klas van een gewone VMBO school. De overstap van de basisschool naar het VMBO is voor Joey heel erg moeilijk geweest. Hij kon maar niet wennen aan alle nieuwe dingen op school. Het heeft ouders en school heel veel energie gekost, maar ze hebben het met elkaar voor elkaar gekregen dat Joey over is gegaan naar het tweede jaar. Nu lijkt het erop dat al hun moeite voor niets is geweest. Het gaat mis met Joey. Hij heeft een nieuwe mentor waar hij maar niet aan kan wennen, zijn huiswerk maken lukt niet meer en ouders krijgen regelmatig een telefoontje dat Joey niet op tijd op school is. Joey geeft in een gesprek met hem aan dat de mentor en de leerkrachten hem niet begrijpen. Hij krijgt straf als hij even niet bij de les is, het huiswerk wordt niet duidelijk aan hem verteld en niet elke leraar zet het huiswerk op het internet. Hij weet niet meer precies wat hij moet maken en leren, waardoor hij onvoldoendes haalt. Joey gaat wel op tijd van huis, maar eigenlijk heeft hij geen zin meer om naar school te gaan. Hij gaat steeds langzamer fietsen en komt dan dus te laat op school. Dit levert hem ook weer straf op. Uit mijn onderzoek komt naar voren dat Joey inmiddels behoorlijk faalangstig is geworden en dat hij een aantal schoolse vaardigheden niet goed beheerst. Hij heeft moeite met het invullen van zijn agenda, het plannen van zijn huiswerk en hij heeft bij een aantal vakken geen idee hoe hij de stof goed kan leren.

In samenwerking met school en ouders, stel ik een plan op waar we met elkaar mee aan het werk gaan om Joey te helpen. Joey komt vanaf dat moment één keer per week naar de praktijk. Hij volgt een faalangsttraining en we oefenen met het invullen van de agenda, het plannen van zijn huiswerk en hoe hij de leerstof kan leren. Ouders helpen Joey thuis met zijn agenda en huiswerk en school communiceert het huiswerk duidelijker naar Joey. Daarnaast laten zij hem positieve ervaringen opdoen in de klas door hem af en toe antwoord te laten geven op een vraag waarvan zij zeker weten dat hij daar antwoord op weet. Na een paar weken zien ouders, school en Joey zelf vooruitgang. Hij krijgt minder last van zijn faalangst, zijn cijfers gaan omhoog en hij is weer elke dag op tijd op school. Aan het eind van de training gaat het best goed met Joey. Wel waarschuw ik ouders en school voor een terugval. De vooruitgang is nog zo broos dat bij een kleine tegenvaller Joey gemakkelijk terug kan vallen in zijn oude gedrag.

Dit tweede schooljaar blijft het redelijk goed gaan met Joey en hij gaat over naar het derde jaar. De eerste periode gaat dit ook nog redelijk goed, maar na de kerstvakantie krijg ik weer een telefoontje van ouders. Het gaat weer mis met Joey. Hij haalt alleen maar onvoldoendes en af en toe spijbelt hij een hele dag. Joey geeft aan dat hij de lessen niet boeiend vindt, hij moet een week gaan stagelopen en dat durft hij niet en zijn faalangst is weer helemaal terug. Al snel blijkt dat Joey een sector heeft gekozen die niet aansluit bij zijn interesse, waardoor hij de lessen niet boeiend vindt. Joey beschikt nog niet over de sociale vaardigheden om te kunnen solliciteren voor een stageplaats. Hij durft niet bij een bedrijf naar binnen te stappen om te vragen of hij daar mag stagelopen. Als hij er aan denkt dat hij met vreemde mensen moet werken, krijgt hij de zenuwen. Weer gaan we met elkaar aan het werk om Joey te helpen en ook dit keer krijgen we het voor elkaar. Joey loopt stage, hij gaat weer naar school en zijn cijfers gaan weer omhoog. Met zijn hakken over de sloot gaat hij over naar het vierde jaar.

Helaas wordt ik in het vierde jaar weer gebeld door ouders. Nu is het echt helemaal mis met hem. Hij verschijnt meer niet dan wel op school en op zijn stageplek is hij weggelopen en nooit meer teruggekomen. Het is een hele klus, maar samen met school en ouders krijgen we het voor elkaar dat Joey zijn VMBO diploma dat jaar haalt. Het jaar daarop begint Joey aan een Mbo-opleiding waarvan hij het eerste jaar niet afmaakt. Joey heeft zoveel negatieve ervaringen opgedaan in zijn schoolse carrière dat hij helemaal klaar is met leren en school!

 

De ouders van Joey kunnen op dit moment zelf geen reactie geven, maar willen graag dat ik onderstaand bijschrift toevoeg aan deze casus:

 

De ouders van Joey konden het zich, net als zoveel ouders, niet permitteren Joey vanaf de eerste keer dat hij bij mij in de praktijk kwam, met doorgaande lijn te laten begeleiden. Elk jaar kreeg Joey pas hulp als de negatieve ervaringen hem al teveel waren geworden. Het resultaat daarvan is dat een leuke jonge knul met veel potentie nu helemaal kapot thuis zit!