Stop met roeptoeteren!?

“Best hoor”, “Ik wil naar school. Ik mis mijn vriendjes”, “Ik vind het lekker rustig thuis”, “Ik ben nu thuis en niet op school dus ik maak mijn schoolwerk niet”, “’s morgens maak ik mijn huiswerk en ’s middags speel ik lekker buiten’, “Ze zeggen dat de school weer opengaat, maar ik ga echt niet. Dan wordt iedereen ziek”, “Ik wil graag weer voetballen”, “Ik ga niet naar buiten, want straks gaat iedereen dood en ben ik alleen”, “De juf vertelt met video bellen wat ik moet doen. Nou ik begrijp er niets van”, “Misschien mogen we wel nooit meer naar school. Vind ik niet erg, want ik maak mijn werk liever thuis dan op school”.

Hierboven staan zomaar wat opmerkingen die wij van kinderen horen als we vragen hoe het met ze gaat thuis. Aan de verschillen in opmerkingen te zien, is het duidelijk dat elk kind deze situatie anders ervaart. Er zijn kinderen die het heerlijk vinden om thuis te werken en kinderen die het verschrikkelijk vinden. Tussen de kinderen die het heerlijk vinden om thuis te werken, zijn kinderen die het schoolwerk nu beter maken dan op school. Ik zou voor deze kinderen bijna voorstander worden van thuisonderwijs. Wie weet ben ik aan het eind van deze situatie wel helemaal om. De kinderen die het verschrikkelijk vinden om hun schoolwerk thuis te mogen maken, hebben het op dit moment wat school betreft het zwaarst. Zij willen wel, maar het lukt hen gewoon niet om in een nieuwe dagelijkse structuur te komen en lessen op afstand te volgen. Daarbij komt dat zij vaak ook niet de rust in zich hebben om langere tijd online les of begeleiding te volgen.

Naast het schoolwerk speelt er momenteel ook op sociaal-emotioneel gebied veel bij de kinderen. Bij de één merk je daar weinig van, terwijl bij de ander de angst om ziek te worden alles overheerst. Ook hierin reageert elk kind anders. Die kinderen en jongeren lijken ook net echte mensen. Net als voor ons volwassenen staat ook de wereld zoals zij die kennen op de kop. Niets is meer hetzelfde, niets wat gewoon was, is nog gewoon. Zij kunnen niet naar school, maar krijgen thuisonderwijs via beeldbellen met de leerkracht en van hun ouders. Veel ouders werken ineens thuis, terwijl ze voorheen op hun werk waren. Even naar opa en oma zit er niet in. Ze mogen beeldbellen met hen, maar een lekkere knuffel krijgen ze niet. Dit terwijl de kinderen dit toch zo nodig hebben. Daarnaast voelen zij de bezorgdheid van hun ouders over bijvoorbeeld die opa’s en oma’s die tot de risicogroep behoren.

En dan voelt de onderwijsraad zich afgelopen week geroepen om de zorgen van de kinderen en hun ouders nog even groter te maken. Zij roeptoeteren via het nieuws, de dagbladen en social media dat zij de regering adviseren dat de zomervakantie maar moet worden ingekort of dat de kinderen volgend schooljaar langere schooldagen hebben om achterstanden bij kinderen weg te werken. Weer iemand anders roeptoetert dat de scholen na de meivakantie weer open moeten om grote achterstanden bij kinderen te voorkomen. Achterstanden; is dit nu werkelijk een onderwerp waar we op dit moment aan moeten denken? En dan; welke achterstanden? Cijfermatig of sociaal-emotioneel? Deze hele situatie heeft ook een grote impact op sociaal-emotioneel gebied bij alle kinderen. Als zij sociaal-emotioneel niet goed in hun vel zitten, komen zij niet tot leren. Ook niet als zij in de zomervakantie naar school moeten of volgend schooljaar langere schooldagen hebben! 

Inmiddels heb ik de eerste telefoontjes van bezorgde ouders als gehad. “Kunnen jullie mijn kind in de meivakantie of de zomervakantie begeleiden om te zorgen dat de achterstanden weg zijn als hij weer naar school moet”? “Geven jullie in de meivakantie bijles, want ik wil niet dat mijn kind door dit hele gedoe blijft zitten”. Twee voorbeelden waar ik maar één antwoord op geef;” NEE, wij geven de kinderen GEEN begeleiding in de mei- en zomervakantie”!

Deze periode vraagt veel van de kinderen en van hun ouders. Gebruik alsjeblieft de meivakantie en de zomervakantie om als gezin bij te komen en enigszins normaal vakantie te vieren. Rust uit van het harde werken en verwerk wat ons allemaal is overkomen!

Voor iedereen die zich geroepen voelt in het nieuws, dagbladen of op social media iets te roepen over scholen, onderwijs en achterstanden; STOP met roeptoeteren! Stop met kinderen en ouders voeden met nog meer zorgen dan dat zij al hebben. We hebben een regering die beslissingen neemt en ons inlicht over die beslissingen via een persconferentie. Dat is de enige informatie die er op dit moment toe doet. En gelukkig heb ik mijnheer Rutte gisteren niets horen zeggen over het inkorten van de zomervakantie!